Υπάρχει ένα όνομα που λίγοι θυμούνται, αν και θα έπρεπε να είναι συνώνυμο της επιβίωσης. Η Violet Jessop επιβιβάστηκε σε τρία αδελφά πλοία της White Star Line — το Ολυμπικό, τον Τιτανικό και το Βρετανικό. Ήταν τρία κολοσσιαία υπερωκεάνεια της κλάσης Olympic, κατασκευασμένα στα ναυπηγεία Harland & Wolff στο Μπέλφαστ. Και τα τρία βούλιαξαν ή είχαν σοβαρό ατύχημα. Εκείνη επέζησε και από τα τρία.
📖 Διαβάστε περισσότερα: Η οικογένεια Lykov: 40 χρόνια κρυμμένοι στη Σιβηρία
Την αποκάλεσαν «Miss Unsinkable» — η Αβύθιστη. Αλλά πίσω από το παρατσούκλι κρύβεται μια ζωή που ξεκίνησε με τη φτώχεια και την αρρώστια, και συνέχισε με μια επιμονή που αψηφούσε κάθε λογική. Η ιστορία της δεν είναι απλώς μια ιστορία τύχης — είναι η ιστορία μιας γυναίκας που αρνήθηκε να αφήσει τη θάλασσα να αποφασίσει τη μοίρα της.
— 1 —Η Violet Constance Jessop γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1887 στην Μπαΐα Μπλάνκα της Αργεντινής. Ο πατέρας της, William, ήταν Ιρλανδός μετανάστης από το Δουβλίνο — πρόβατα εκτρέφων σε μια φάρμα στην παμπά. Η μητέρα της, Katherine, κρατούσε το σπίτι και τα εννιά παιδιά τους. Μόνο έξι από αυτά θα επέζησαν της βρεφικής ηλικίας. Η Violet ήταν η πρωτότοκη.
Σε μικρή ηλικία, η Violet προσβλήθηκε από φυματίωση. Οι γιατροί ήταν κατηγορηματικοί: το κορίτσι δεν θα τα κατάφερνε. Αλλά η Violet αψήφησε τη διάγνωσή τους — η πρώτη από πολλές φορές που θα αντιστεκόταν στο αναπόφευκτο. Ανάρρωσε πλήρως, κάτι που οι ίδιοι οι γιατροί χαρακτήρισαν ανεξήγητο.
Όταν ο πατέρας της πέθανε — η Violet ήταν μόλις 16 ετών — η οικογένεια μετακόμισε στην Αγγλία. Η μητέρα της βρήκε δουλειά ως καμαριέρα σε υπερωκεάνεια για να θρέψει τα παιδιά. Η Violet, βλέποντας αυτό το μονοπάτι, ακολούθησε τα βήματά της. Στα 21 της, το 1908, κατέθεσε αίτηση στη Royal Mail Line για θέση καμαριέρας στο πλοίο SS Orinoco.
Υπήρχε ένα πρόβλημα: ήταν πολύ νέα και πολύ όμορφη. Οι εταιρείες δίσταζαν να προσλάβουν ελκυστικές γυναίκες, φοβούμενες «προβλήματα» με τους επιβάτες. Η Violet, αποφασισμένη να πάρει τη θέση, άρχισε να ντύνεται σκόπιμα απλά, χωρίς μακιγιάζ, με σκούρα ρούχα που δεν τραβούσαν τα βλέμματα. Τελικά πήρε τη δουλειά. Το 1910 πέρασε στη White Star Line — την εταιρεία που διαχειριζόταν τα μεγαλύτερα υπερωκεάνεια της εποχής. Δεν είχε ιδέα ότι αυτή η απόφαση θα τη συνέδεε με τρία από τα πιο διάσημα πλοία στην ιστορία.
Και τα τρία πλοία — Ολυμπικό, Τιτανικός, Βρετανικός — ήταν αδελφά πλοία της κλάσης Olympic, χτισμένα στο ίδιο ναυπηγείο. Ζύγιζαν περίπου 45.000–48.000 τόνους το καθένα και θεωρούνταν θαύματα της μηχανικής. Και στα τρία υπηρέτησε η Violet Jessop.
Το πρώτο πλοίο ήταν το RMS Olympic — το μεγαλύτερο υπερωκεάνειο στον κόσμο κατά την εποχή καθέλκυσής του. Η Violet εργαζόταν ως καμαριέρα, φροντίζοντας τους επιβάτες πρώτης θέσης. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1911, καθώς το πλοίο αποχωρούσε από το Σαουθάμπτον, συγκρούστηκε με το βρετανικό πολεμικό πλοίο HMS Hawke.
Η σύγκρουση ήταν βίαιη. Δύο υδατοστεγή διαμερίσματα πλημμύρισαν αμέσως, και η πρύμνη του Hawke παραμορφώθηκε ολοσχερώς. Παρ" όλα αυτά, το Ολυμπικό κατάφερε να επιστρέψει στο λιμάνι με δική του δύναμη. Κανένας δεν σκοτώθηκε, κανένας δεν τραυματίστηκε σοβαρά. Στη Violet, το περιστατικό δεν φάνηκε ιδιαίτερα σημαντικό — ένα ναυτικό ατύχημα σαν πολλά άλλα.
📖 Διαβάστε περισσότερα: Τιτανικός: τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη νύχτα
Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Επτά μήνες αργότερα, θα επιβιβαζόταν στο αδελφό πλοίο — εκείνο που κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε ποτέ να βυθιστεί.
— 3 —Στις 10 Απριλίου 1912, η Violet Jessop επιβιβάστηκε στον RMS Τιτανικό στο Σαουθάμπτον. Ήταν 24 ετών. Ως καμαριέρα, η δουλειά της ήταν να φροντίζει τους επιβάτες — να τους ξυπνά, να τακτοποιεί τις καμπίνες, να σερβίρει τσάι. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να φοβάται. Τον Τιτανικό τον αποκαλούσαν αβύθιστο.
Τέσσερις μέρες αργότερα, τη νύχτα της 14ης Απριλίου, τα πάντα άλλαξαν. Ένα παγόβουνο σκίστηκε στο πλάι του πλοίου. Η Violet, αρχικά, δεν κατάλαβε τη σοβαρότητα. Αλλά σύντομα ήρθε η εντολή: όλοι στο κατάστρωμα.
Η Violet διατάχθηκε να ανεβεί για να δείξει στους ξενόγλωσσους επιβάτες πώς να φορέσουν τα σωσίβια. Να γίνει παράδειγμα ηρεμίας εν μέσω χάους. Στεκόταν δίπλα στις υπόλοιπες καμαριέρες, κοιτώντας σκηνές που δεν θα ξεχνούσε ποτέ.
«Διατάχθηκα να ανέβω στο κατάστρωμα. Ήρεμα, οι επιβάτες περπατούσαν τριγύρω. Στεκόμουν στο διάφραγμα με τις άλλες καμαριέρες, κοιτώντας τις γυναίκες να αγκαλιάζουν τους άντρες τους πριν μπουν στις λέμβους με τα παιδιά τους»
— Violet Jessop, απομνημονεύματαΟ 6ος αξιωματικός, James Paul Moody, τη διέταξε να μπει στη σωσίβια λέμβο 16. «Μπείτε μέσα», της είπε, «για να δείξετε στις υπόλοιπες ότι είναι ασφαλές». Εκείνη υπάκουσε. Καθώς κατέβαινε στη λέμβο, κάποιος από πάνω τής έριξε ένα μωρό στην αγκαλιά. Δεν ήξερε ποιανού ήταν. Το κράτησε σφιχτά όλη τη νύχτα.
Ο Moody δεν θα ξανάβλεπε την ξηρά. Σκοτώθηκε εκείνο το βράδυ, μαζί με 1.517 ακόμα ανθρώπους. Η Violet πέρασε ολόκληρη τη νύχτα στον παγωμένο Ατλαντικό, τυλιγμένη με μια κουβέρτα, κρατώντας το μωρό. Το πρωί, το RMS Carpathia τους μάζεψε.
Πάνω στο Carpathia, κάτι παράξενο συνέβη. Μια γυναίκα πλησίασε τη Violet, της άρπαξε το μωρό από τα χέρια, και εξαφανίστηκε χωρίς να πει λέξη. Η Violet δεν έμαθε ποτέ ποια ήταν — ούτε ποιανού ήταν το παιδί.
📖 Διαβάστε περισσότερα: Μόλι Μπράουν: Η «Αβύθιστη» επιζήσασα του Τιτανικού
Όταν συνήλθε, έκανε αυτό που κανένας δεν περίμενε: επέστρεψε στη θάλασσα.
— 4 —Το 1916, μέσα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η White Star Line μετέτρεψε ορισμένα πλοία σε πλωτά νοσοκομεία. Η Violet υπηρετούσε πλέον ως νοσοκόμα του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού πάνω στο HMHS Britannic — το τρίτο και τελευταίο αδελφό πλοίο. Ήταν το μεγαλύτερο από τα τρία, σχεδιασμένο με βελτιωμένα συστήματα ασφαλείας μετά τον Τιτανικό. Κανείς δεν πίστευε ότι θα γνώριζε ανάλογη μοίρα.
Το πρωί της 21ης Νοεμβρίου 1916, καθώς το πλοίο διέσχιζε το Κανάλι της Κέας στο Αιγαίο Πέλαγος, μια νάρκη γερμανικού ναυτικού ανατίναξε το πρόσω τμήμα. Η έκρηξη ταρακούνησε ολόκληρο το πλοίο. Ο πλοίαρχος Charles Bartlett προσπάθησε να ρίξει το πλοίο στα ρηχά κοντά στην Κέα για να το σώσει, αλλά η βύθιση ήταν πολύ γρήγορη — μόλις 55 λεπτά.
«Το λευκό καύχημα του ιατρικού κόσμου των ωκεανών έγειρε λίγο το κεφάλι, μετά λίγο πιο χαμηλά, και ακόμα πιο χαμηλά. Όλα τα μηχανήματα του καταστρώματος έπεσαν στη θάλασσα σαν παιδικά παιχνίδια. Μετά έκανε μια τρομερή βουτιά. Η πρύμνη σηκώθηκε εκατοντάδες μέτρα στον αέρα, και με ένα τελευταίο βρυχηθμό, εξαφανίστηκε στα βάθη»
— Violet Jessop, απομνημονεύματαΗ κατάσταση ήταν πιο επικίνδυνη απ' ό,τι με τον Τιτανικό. Καθώς ο πλοίαρχος προσπαθούσε να κινήσει το πλοίο προς την ακτή, οι τεράστιες προπέλες εξακολουθούσαν να περιστρέφονται — και ρουφούσαν τις σωσίβιες λέμβους κάτω από τα νερά, κομματιάζοντας ό,τι βρισκόταν κοντά τους.
Η Violet πήδηξε από τη λέμβο της στο νερό για να γλιτώσει από τις προπέλες. Αλλά καθώς βυθιζόταν, η καρίνα του πλοίου χτύπησε το κεφάλι της.
«Πήδηξα στο νερό αλλά ρουφήχτηκα κάτω από την καρίνα, που χτύπησε το κεφάλι μου. Γλίτωσα, αλλά χρόνια αργότερα, όταν πήγα στο γιατρό για πονοκεφάλους, ανακάλυψε ότι είχα υποστεί κάποτε κάταγμα κρανίου!»
— Violet JessopΑπό τους 1.066 επιβαίνοντες, 30 σκοτώθηκαν — αρκετοί από τις ίδιες τις προπέλες. Η Violet δεν ήταν ανάμεσά τους. Για τρίτη φορά, η θάλασσα δεν κατάφερε να την πάρει.
📖 Διαβάστε περισσότερα: Το βιβλίο που προέβλεψε τον Τιτανικό 14 χρόνια πριν
— 5 —Μετά τη βύθιση του Βρετανικού, η Violet δεν εγκατέλειψε τη θάλασσα. Το 1920, ξαναμπήκε σε πλοίο της White Star Line. Αργότερα πέρασε στη Red Star Line και στη συνέχεια στη Royal Mail Line. Ολοκλήρωσε δύο ταξίδια γύρω από τον κόσμο πάνω στο SS Belgenland — για μια γυναίκα που σχεδόν πνίγηκε τρεις φορές, η θάλασσα παρέμενε το σπίτι της.
Στα 36 της, το 1923, παντρεύτηκε τον John James Lewis, έναν συνάδελφο πλοίων. Ο γάμος κράτησε μόλις ένα χρόνο. Μετά τον χωρισμό, η Violet συνέχισε μόνη — εργαζόμενη στη θάλασσα, ζώντας σε καμπίνες, ταξιδεύοντας ασταμάτητα μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Violet δεν ήταν η μόνη που επέζησε και από τα τρία πλοία. Ο Arthur John Priest, θερμαστής (φωτιστής μηχανών) στα τρία πλοία, γνώρισε ακριβώς την ίδια τύχη — επιβιβάστηκε και στα τρία, επέζησε και από τα τρία. Τον αποκαλούσαν «τον Αβύθιστο Θερμαστή».
— 6 —Η Violet αποσύρθηκε από τη θάλασσα το 1950. Εγκαταστάθηκε στο Great Ashfield του Suffolk, στην αγγλική ύπαιθρο, όπου κηπούρευε, μεγάλωνε κοτόπουλα και ζούσε ήσυχα. Έγραψε τα απομνημονεύματά της, αλλά δεν εκδόθηκαν ποτέ εν ζωή της — θα δημοσιεύονταν μετά θάνατον, το 1997, με τον τίτλο «Titanic Survivor».
Χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή της, δέχτηκε ένα τηλεφώνημα. Μια γυναίκα στην άλλη άκρη της γραμμής ισχυρίστηκε ότι ήταν εκείνο το μωρό — το μωρό από τη σωσίβια λέμβο 16 του Τιτανικού. Η Violet συγκινήθηκε. Αλλά τα αρχεία λένε κάτι διαφορετικό: το μωρό εκείνο ήταν πιθανότατα ο As'ad Tannous, ένα αγόρι που πέθανε το 1931, δεκαετίες πριν το τηλεφώνημα. Ποια τηλεφώνησε πραγματικά εκείνο το βράδυ, κανείς δεν ξέρει.
Η Violet Jessop πέθανε στις 5 Μαΐου 1971, σε ηλικία 83 ετών, από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Θάφτηκε στο κοιμητήριο του Hartest στο Suffolk.
Τρία αδελφά πλοία. Τρεις καταστροφές. Μία γυναίκα. Φυματίωση στην παιδική ηλικία, σύγκρουση στο Ολυμπικό, ναυάγιο στον Τιτανικό, νάρκη στο Βρετανικό, κάταγμα κρανίου. Και η θάλασσα — που προσπάθησε τρεις φορές να την πάρει, και τρεις φορές απέτυχε.
